نذر آب؛ روایت زندگی شهید مدافع حرم عباس آبیاری

کتاب «نذر آب» روایت زندگی شهید مدافع حرم عباس آبیاری است که به قلم کبری خدابخش دهقی نگاشته شده است.

عشق وقتی از کودکی در پوست و گوشت و استخوان کسی بنشیند، دیگر پایش به دنیا نخواهد بود فقط به فکر پرواز است. حاج خانم، به خاطر عشقش به حاجی، سختی هجرت به شهری غریب را به جان می‌خرد و خم به ابرو نمی‌آورد تا دل حاجی از خدمتی که در سپاه می‌کرد قرص باشد. پسرش که به دنیا آمد، نذر قمر بین هاشمش کردند و نامش را گذاشتند عباس. او هم همانند صاحب اسمش شد الگوی ادب و احترام به پدر ومادر. هاپکیدو کار شد و با بدنی ورزیده لحظه لحظه عمرش را به فکر خدمت و شهادت بود.

روایت احساسی داستان از زمانی شروع می‌شود که بحث سوریه و اعزام پیش می‌آید. از اینجاست که دل‌بستن‌ها رنگ می‌بازد، حسرت‌ها و جا ماندن ها دوباره تداعی می‌شود و روضه صبر و تن ارباً اربا نجوا می‌کند . آری شهید عباس آبیاری تا آخرین توان بدنش جنگید.

او قهرمان قصه‌ی پرقهرمان ماست.

در برشی از کتاب نذر آب می‌خوانیم :

قانون بود که پدر و مادر باید برای رفتن پسرشان به سوریه اجازه ی محضری بدهند. با حاج خانم رفتیم محضر خانمی که در محضر خانه بود، گفت: «شما دو تا میدونید دارید چیو امضا میکنید؟ حاج خانم محکم گفت: «بله می دونیم این راه انتخاب خودمونه با رضایت کامل دارم می فرستمش. اگه ده تا پسر دیگه هم داشتم همه ی اون ده تا رو فدای راه حضرت زینب و مردم بی پناه میکردم. تازه بعد از پسرم همسرمم می خواد بره. حالا از اینکه خودش زودتر از پسرش نمیره چند روزه از خورد و خوراک افتاده. این انتخاب ماست.» خانم دفتردار محضر دست بردار نبود ادامه داد: می دونید چه سرنوشت و سرانجامی در انتظار پسرتونه؟ حاج خانم عصبانی شد. اخم هایش را در هم کشید و گفت: «شما» برگه رو آماده کن تا ما امضا کنیم. سرانجام پسرم و بعد هم همسرم چیزی به غیر از عاقبت به خیری نیست آن خانم سری تکان داد و گفت: «من برای شما متأسفم نمیدونم به شما و امثال شما چی باید بگم.